วัฒนธรรมชาสไตล์ไทย

          ประเทศไทยมีวัฒนธรรมการบริโภคชามาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย ในช่วงที่มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกับจีน พบว่าได้มีการดื่มชากัน แต่ไม่ปรากฏหลักฐาน ที่ปรากฏชัดเจนคือ จากจดหมายเหตุของท่านลาลูแบร์ ราชทูตฝรั่งเศส ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ถูกบันทึกเมื่อปี พ.ศ. 2230 กล่าวไว้ว่าคนไทยได้รู้จักการดื่มชาแล้ว โดยนิยมชงชาเพื่อรับแขก มีการบันทึกไว้บางตอนว่า

"ชาวสยาม ดื่มน้ำชาสำหรับสบายใจและสนทนาเพลิน...
คนสยามในกรุงศรีอยุธยามีประเพณีส่งน้ำชาให้แก่บรรดา
ผู้ที่มาเยี่ยมเยือน”

ซึ่งการดื่มชาของคนไทยสมัยนั้นดื่มแบบชาจีนไม่ใส่น้ำตาล

          ดังนั้น 300 กว่าปีก่อน ชาวไทยสยามก็มีประเพณีชงน้ำชาต้อนรับแขกกันแล้ว
ใบชาที่ใช้ชงดื่มในสมัยนั้นคงนำเข้ามาจากประเทศจีน เพราะอีก 186 ปีหลังจากนั้น คือ ปี พ.ศ. 2416 ปรากฏคำอธิบายศัพท์คำว่า “ชา” ในหนังสืออักขราภิธานศรับท์ หรือ พจนานุกรม (ไทย-ไทย) ของหมอบรัดเลย์ว่า “ชา เป็นชื่อใบไม้มาแต่เมืองจีน” และ “ชาดี คือ ใบชาอย่างดีที่มีมาแต่เมืองจีน สำหรับใส่ในน้ำร้อนกินให้สบายใจนั้น” เห็นได้ว่าเมื่อปี พ.ศ. 2416 ชาวไทยสยามสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ก็ยังดื่มน้ำชาเพื่อความ “สบายใจ” เช่นเดียวกับเมื่อปี พ.ศ. 2230 สมัยกรุงศรีอยุธยา